RBSiC Işınım Tüpleri Neden Cam Eritme Sürecinde Düzensiz Isı Dağılımı Sağlar veya Erken Arıza Verir?
Cam eritme ve şartlandırma sistemlerine on iki yıl boyunca destek verdikten sonra, yaygın olarak gözlemlenen bir durum şudur: Reaksiyonla bağlanmış silikon karbür radyant tüpler, ya ısıyı eşit bir şekilde aktaramamakta ya da beklenen çalışma süresinden çok önce belirli bölgelerde incelme göstermektedir. Brülör düzgün çalışıyor ve boru uygun kalitede olmasına rağmen, yüzey sıcaklıkları boru uzunluğu boyunca değişiklik gösteriyor ya da duvar özellikle alev tarafında inceliyor. Bu durumu belirleyen faktörler, verimli ısı aktarımını sağlayan malzemenin yüksek ısı iletkenliği ile duvarı yavaş yavaş aşındıran yüzey oksidasyonu veya alkali saldırısı hızıdır.
Reaksiyonla bağlanmış silikon karbür (RBSiC veya SiSiC), artık serbest silikon ile birbirine bağlanmış SiC tanelerinden oluşan sürekli bir ağ içerir. Isıl iletkenlik, çalışma sıcaklığında tipik olarak 30–50 W/m·K’dir ve bu değer, çoğu metalik radyant tüp alaşımından önemli ölçüde daha yüksektir. Bu, aşırı iç sıcaklık gradyanları olmadan daha yüksek ısı akışına olanak tanır; böylece dış yüzey, cama veya yanma boşluğuna etkili bir şekilde ısı yayabilir. Aynı zamanda, serbest silikon ve SiC yüzeyi havada veya yanma ürünlerinde oksitlenerek bir silika tabakası oluşturur. Bir cam fırınında bu tabaka, alkali buharlarının etkisine maruz kalır; bu da düşük erime noktalı silikatların oluşmasına ve yerel malzeme kaybının hızlanmasına neden olabilir. Serbest silikon 1410 °C civarında yumuşadığından, mukavemeti korumak için pratik boru sıcaklıkları genellikle yaklaşık 1350–1380 °C ile sınırlandırılır. Bu nedenle, duvar incelmesi, kalan bölüm yerel sıcak noktalar oluşturacak kadar inceldiğinde hem yapısal marjı hem de ısı transferinin homojenliğini azaltır.
Tüp yüzey sıcaklığı 1280–1320 °C olan gaz yakıtlı radyant tüplerle çalışan bir cam kap ön ocağında, iki adet RBSiC tüp 120 gün boyunca izlendi. Ortalama ısı akısı 85 kW/m² idi. Alev tarafındaki orta kısımda ölçülen duvar kalınlığı, başlangıçtaki 8 mm'den 0,9 mm azaldı. Karşı tarafta ise kayıp 0,4 mm idi. Tüp uzunluğu boyunca yüzey sıcaklığı değişimi 25 °C sınırları içinde kalmış ve herhangi bir sarkma veya çatlama gözlemlenmemiştir. Aynı brülör yükü altında çalışan paralel bir metal alaşımlı tüp, sünme endişeleri daha fazla artışı sınırlamadan önce yaklaşık 40 kW/m²'lik bir maksimum sürekli akıya ulaşmıştır; duvar kalınlığı kaybı daha az olmakla birlikte, tüpte gözle görülür bir bozulma meydana gelmiştir. Çıkarıldıktan sonra, RBSiC yüzeyinde ince, kesintisiz bir silika kabuğu görüldü; alkali bakımından zengin lekeler ise yalnızca alev tarafında yer alıyordu. Test çalışmasının ardından kesilen numunelerin kütle artışı 0,5 % idi; bu, sınırlı oksidasyonla tutarlı bir sonuçtu.
Bu nedenle, tüp performansı, serbest silikon tarafından belirlenen sıcaklık sınırı dahilinde çalışarak ve en sıcak yüzeydeki duvar kalınlığı izlenerek korunur. RBSiC radyant tüp cam eritme işlemi için kontrol edilebilir değişkenler, tüp yüzey sıcaklığı, brülör stokiyometrisi ve alkali buharına maruz kalmadır. Silika kabuğu koruyucu özelliğini koruduğu ve duvar kaybı tasarım marjının altında kaldığı sürece, reaksiyonla bağlanmış silikon karbür radyant tüpün ömrü uzar. SiSiC radyant tüp termal iletkenlikli cam fırını işletimi, sıcaklığın serbest silikonun yumuşama aralığının altında kalması koşuluyla, metal tüplere göre daha yüksek akı sağlar. Isı dağıtımı dengesiz hale geldiğinde veya tüpler hızla inceldiğinde, bunu doğrulayan veriler yerel duvar kalınlığı ölçümleri ve yüzey sıcaklığı profilleridir. Ön ocak karşılaştırmasında görüldüğü gibi, 0,9 mm’lik alev tarafı kaybı ve istikrarlı sıcaklık dağılımı ile kanıtlandığı üzere, tüp yüzeyini 1320 °C’de veya altında tutmak ve düzgün yanmayı doğrulamak, hem ısı transferi avantajını hem de RBSiC radyant tüplerin yapısal bütünlüğünü korur.